ตอนที่ 30 ภูตฟักเขียวผู้เฒ่า

ทว่า อวี๋จือจือมิใช่คนที่จะถูกโค่นล้มได้ง่าย ๆ นางมีทัศนคติอันยอดเยี่ยมที่ว่า เมื่อมาถึงแล้วก็จงทำใจให้สงบ

เห็นเพียงนางซุกตัวอยู่ในมุมหนึ่งของคุกหลวง หลับตาพักผ่อน ราวกับกำลังเพลิดเพลินกับวันหยุดพักผ่อนอันแสนพิเศษ

ติดต่อกันสามวันแล้ว หน้าประตูจวนองค์ชายหกมีผู้คนมาล้อมรอบอยู่มิน้อย ล้วนกำลังรอคอยเต้าหู้เหม็นคำนั้นที่เฝ้าถวิลหา

ฉีอี้เจ๋อนั่งอยู่ที่ศาลาในเรือนพักแยกของสหายสนิท กำลังมองไปยังสระบัวที่อยู่ไกลออกไป ทว่าใจกลับลอยละลิ่วไปแดนไกล

“เฮ้อ! เหตุใดอวี๋จือจือถึงยังไม่มาตั้งแผงขายของอีกเล่า!”

ยิ่งเขากินเต้าหู้เหม็นคำนี้ไม่ได้ ก็ยิ่งคะนึงหา

คันยุบยิบในใจยิ่งนัก!

จ้าวอู่ที่ยืนอยู่ด้านหลังเจ้านาย มีท่าทางคล้ายอยากพูดแต่กลับหยุดไว้ ถูกฉีอี้เจ๋อจับสังเกตได้พอดี