ตอนที่ 20 ตั้งแผงขายเต้าหู้เหม็น

จ้าวอีกัดฟันกรอดเอ่ยขึ้น “เจ้านาย อวี๋จือจือหัวเราะได้น่าตีเยี่ยงนี้ ผู้ใต้บังคับบัญชาสงสัยอย่างยิ่งว่านางจงใจขอรับ”

เมื่อครู่จ้าวอวิ๋นจิ่นได้ยินบทสนทนาของพวกเขา ทั้งยังมีเสียงหัวเราะใสกระจ่างดังก้องของอวี๋จือจือแว่วมา ในใจเขากระจ่างแจ้งทุกสิ่งแล้ว

ข้อสงสัยของจ้าวอีมิได้ผิดเลย เขามั่นใจได้ว่าอวี๋จือจือจงใจจริง ๆ ซ้ำยังพุ่งเป้ามาที่เขาโดยเฉพาะ

นางช่างมีความแค้นต้องชำระเสียจริง!

ถึงกับจงใจเลือกมาตั้งแผงขายของหน้าประตูจวนของเขา ทั้งยังใช้กลิ่นเหม็นนั่นมารมเขา มิหนำซ้ำ นางยังจงใจเลือกมาตั้งแผงในช่วงเวลาที่เขาเลิกประชุมเช้ากลับมาพอดี หรือกลัวว่าเขาจะไม่ได้กลิ่นกันเล่า

ดูท่าแล้วนางก็ยังมีกิริยาแบบเด็กสาว ไม่พ้นกำลังก่อเรื่องเหลวไหลเท่านั้น