กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เฮ่อหยางยิ่งกินก็ยิ่งร้อน เหงื่อเริ่มผุดซึมออกมาแล้ว หม้อไฟนี้ช่างเหมาะกับการลิ้มลองในฤดูหนาวเหลือเกิน เขาเช็ดเหงื่อไปพลางเอ่ยขึ้นแผ่วเบาไปพลาง “เป็นเสียงของเถ้าแก่หลัว เขาตามกลิ่นมาหรือ”
“น่าจะใช่แล้ว”
พอกล่าวจบ นางก็หันไปทางประตูแล้วส่งเสียงตอบกลับไป “เข้ามาเถิด!”
ทันทีที่เถ้าแก่หลัวก้าวเข้าประตูมา รสเผ็ดหอมสายหนึ่งก็พวยพุ่งเข้าปะทะหน้า ยั่วยวนจนเขาเผลอลอบกลืนน้ำลายเอื๊อก ๆ ลงคอไปหลายคราโดยไม่รู้ตัว
กิริยานี้ตกอยู่ในสายตาของอวี๋จือจือ “อยากกินหรือ”
เถ้าแก่หลัวคิดไม่ถึงว่านางจะสายตาเฉียบแหลมถึงเพียงนี้ “อืม!”
“ได้สิ” อวี๋จือจือตอบกลับอย่างราบเรียบ
เถ้าแก่หลัวได้ยินเช่นนั้นก็ดีใจจนเนื้อเต้น รีบยิ้มแย้มแล้วนั่งลงข้างเฮ่อหยาง ในใจยังคิดว่า แม่คุณหนูคนนี้ใจกว้างจริง ๆ!
ทว่า ในยามที่เขากำลังเตรียมจะเอ่ยปากชมเชย กลับต้องชะงักงันไปในทันใด