ตอนที่ 2 ต่างคนต่างกลับตระกูลตน

คุณชายสามอวี๋เหวินหลินเริ่มออกโรงปกป้องพวกพ้อง “อวี๋จือจือ เจ้าอย่าหวังจะมารังแกพี่สาวรองของข้า”

หึ! เปลี่ยนคำเรียกได้เร็วเสียจริง เมื่อก่อนเขาเป็นผู้ติดตามก้นของเจ้าของร่างเดิมแท้ ๆ วัน ๆ เดินตามหลังเจ้าของร่างเดิม ร้องเรียกพี่สาวอย่างนั้นพี่สาวอย่างนี้ไม่ขาดปาก

วันวานยามอยู่ข้างนอกเขาก็ก่อเรื่องไว้ไม่น้อย ส่วนใหญ่เป็นเจ้าของร่างเดิมที่ช่วยรับหน้าแทนเขา จึงส่งผลให้ชื่อเสียงของตนเองย่ำแย่ลงเรื่อย ๆ

อวี๋จือจือมองเขาด้วยสายตาเฉียบคม “วางใจเถอะ ไม่รังแกพี่สาวรองของเจ้าหรอก”

คำว่า “พี่สาวรอง” สองคำนี้นางจงใจเน้นเสียงให้หนักขึ้น

อวี๋เหวินหลินรับรู้ได้อย่างชัดเจน แววตาสั่นไหวไปมา

อวิ๋นอวี่ชิงตอบรับเสียงเบา “ได้”

ชั่วครู่ ทั้งสองคนก็ย้ายไปที่โถงรองห้องข้าง ๆ อวี๋จือจือไม่มองข้ามเด็กรับใช้ชายสองแถวที่ยืนอยู่หน้าประตู