กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 356 พวกเราในความมืดอยากส่งใบมีด
“ที่นี่ ไม่ว่าเป็นใครคุณต้องระวังตัวถึงหนึ่งแสนส่วน แม้แต่คนที่สวมหน้ากากสัตว์กินพืช แม้แต่ผู้ที่สวมหน้ากากกระต่ายเหมือนกัน คุณก็ต้องระวัง”
พอพูดจบ กลิ่นอายของชายชราก็หายไปกะทันหัน ราวกับไม่เคยปรากฏตัวมาก่อน
และหลังรออีกหลายนาที เสียงฝีเท้ากับเสียงล้อเลื่อนก็ลอยมาจากปลายทางเดินไกล ๆ จริงดังว่า
อาหารกลางวันมาแล้ว
หลังจากนั้นทุกอย่างดำเนินไปตามที่ชายชราพูดไว้แทบทั้งหมด ช่วงบ่ายทั้งบ่ายไม่มีอะไรให้ทำ เพียงความมืดก็สามารถกลืนกินจิตวิญญาณของคนได้แล้ว ส่วนชายชราห้องข้างเคียงก็ไร้เสียงใดอีก