กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 354 แรกเริ่มคับแคบ พอให้คนผ่านได้
ในสถานที่อันเวิ้งว้างไร้ขอบเขตแห่งนี้ เสียงร้องขอความช่วยเหลือของเซินเฉียนราวกับจมหายไปท่ามกลางคลื่นทะเล มีเพียงคนในระยะหนึ่งร้อยเมตรเท่านั้นที่ได้ยิน และยังแผ่วเบาอย่างยิ่ง
แต่ด้วยข้อมูลที่เธอมี คนที่อาศัยอยู่บนเกาะแห่งนี้ โดยเฉพาะผู้ที่อยู่คนละทิศกับท่าเรือจริงโดยสิ้นเชิง ย่อมต้องระแวดระวังอย่างหนักแน่นอน
ท้ายที่สุด เพียงพวกเขาอาศัยอยู่ในถ้ำใต้หน้าผาก็อธิบายได้มากพอแล้วว่า พวกเขาหลบเลี่ยงคนอย่างงูน้ำ และหลบเลี่ยงการปรากฏตัวของเรือสำราญด้วย ย่อมไม่ใช่พวกเดียวกับคนเหล่านั้น