กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 344 ใต้หน้ากาก
ฮึ ๆ น้องทุเรียนอดหัวเราะเยาะในใจไม่ได้ ดี ดีจริง ๆ ที่แท้พวกเธอไม่ได้มาที่นี่เพื่อ “ชม” การแสดงเท่านั้น แต่ยังเป็นอาหารบนจานของคนอื่นด้วย
กินสมองอะไรกัน นี่ต่างอะไรจากร้านอาหารเซียงเหอในอพาร์ตเมนต์แดนสวรรค์?
อ้อ ยังมีความต่างอยู่ ร้านอาหารเซียงเหอไม่พิถีพิถันเรื่องคุณภาพของอาหารที่ให้เหล่ามนุษย์เทียมกิน แต่ที่นี่ คนเหล่านั้นซึ่งซ่อนอยู่หลังจอกลับเลือกสรร บางคนชอบกล้ามเนื้อ บางคนชอบกินคนมีสมอง
เธอกำยุทธภัณฑ์ในมือแน่น รู้สึกโมโหเล็กน้อย
และยิ่งโมโหมากขึ้นเรื่อย ๆ
เห็นพวกเราเป็นวัตถุดิบอย่างนั้นหรือ?
ฮึ ๆ