กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 299 น้ำเย็นผัดน้ำเย็น จะไม่นับเป็นอาหารได้อย่างไร?
[5 ในฐานะพ่อครัว คุณรักการทำอาหาร ทุก ๆ ครึ่งชั่วโมงต้องทำอาหารหนึ่งจาน และอาหารที่ทำออกมาต้องถูกกินจนหมด มิฉะนั้นพ่อครัวจะตาย]
บ้าชะมัด
หลัวปั๋วมองกระดาษโน้ตแผ่นนี้แล้วอดด่าในใจไม่ได้ ตอนนี้เขาอยากย้อนกลับไปเมื่อกว่าครึ่งชั่วโมงก่อนเหลือเกิน ตอนที่เขากับไฉไหลยังไม่ได้เข้ามาในภัตตาคาร และยังมีโอกาสออกไปจากที่นี่
ตอนนี้เขาไม่เพียงสวมรอยสถานะพ่อครัวหมูเท่านั้น แต่ยังต้องรับผิดชอบทำอาหารให้พวกเขาด้วย
สำหรับพ่อครัวหมู นี่อาจเป็นงานอันแสนสุข ได้ทั้งกินดื่มทั้งหาเงินไปพร้อมกัน แต่เขาไม่ใช่นี่สิ