กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 276 เด็กดี ชายชุดนักเรียนสองคน?
เวรเอ๊ย พวกนาย ทำไมยิ้มได้น่ากลัวขนาดนี้
หัวไชเท้าไม่วิ่งอดไม่ได้ที่จะค่อย ๆ ถอยหลังอีกก้าว ชายตรงหน้าทำให้เขารู้สึกถึงอันตรายอย่างบอกไม่ถูก โดยเฉพาะเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเอามือข้างหนึ่งไพล่ไว้ด้านหลัง ไม่ต้องคิดให้มากก็รู้ว่าเขาต้องถืออะไรบางอย่างอยู่แน่
มีด?
มีดทำครัว?
มีดปอกผลไม้?
เสื้อผ้าของเขาเปียกโชกไปทั้งตัว ปลายกางเกงกับสาบเสื้อบริเวณหน้าอกยังมีรอยสีแดงคล้ำกระจายอยู่ประปราย นั่นคงไม่ใช่คราบโลหิตหรอกใช่ไหม
เวรเอ๊ย เขาคงไม่ได้สุ่มเปิดห้องแล้วบังเอิญเห็นเหตุฆาตกรรมเข้าหรอกนะ