กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 223 ลิฟต์ขัดข้อง
พร้อมเสียง “ติ๊ง—” อันคุ้นเคยที่ดังขึ้นท่ามกลางความมืดเงียบงัน โลกเบื้องหน้าก็ค่อย ๆ แยกออกจากตรงกลางไปทางซ้ายและขวา
น้องทุเรียนนอนอยู่ในแคปซูลเล่นเกม ควบคุมร่างเสมือนด้วยจิตสำนึก หลังรับรู้ได้ว่ามือเท้าขยับได้อย่างอิสระแล้ว จึงเริ่มสำรวจสภาพแวดล้อมโดยรอบ
ไม่มีบทพูด ไม่มีการปูพื้นเรื่องราว รอบด้านอึกทึกวุ่นวาย
ที่นี่น่าจะเป็นโถงสำนักงาน ในมือเธอมีบัตรพนักงานใบหนึ่ง ระบุว่า ชั้น 11 ห้อง 203
“ทุกคน ดูท่าฉันจะหนีชะตากรรมคนทำงานกินเงินเดือนไม่พ้นจริง ๆ เปิดมาก็เป็นแรงงานทาสผู้อาภัพเลย”