กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 214 เหล่าแรงงานทาสอย่างพวกเรา…ช่างทุกข์เหลือเกิน
“เชี่ยเอ๊ย! เชี่ยเอ๊ย!”
“ผู้เล่นระดับสูงน้องทุเรียนสุดยอดมาก! หนังเรื่องนี้ การตัดต่อแบบนี้ ดูแล้วเหมือนฉันอยู่ในเหตุการณ์จริง!”
“ผู้เล่นระดับสูงหัวไชเท้าก็เหมือนกัน เก่งมาก พิชิตด่านแล้วแท้ ๆ ยังกล้ากลับเข้าโรงพยาบาลคนเดียวอีก ฮือ ๆ ๆ เก่งเกินไปแล้ว”
“ตัดสินใจแล้ว ต่อไปฉันก็จะอัดวิดีโอไปด้วยขณะเล่น พอกลับมาแล้วตัดต่อเป็นหนังสักเรื่อง เอาไปวางจำหน่ายในโรงภาพยนตร์ฮวาเฉิง”
“ใช่ ๆ ฉันก็เหมือนกัน ไม่พูดเรื่องอื่น ประสบการณ์ของตัวเองถูก ‘ถ่ายทำ’ เป็นภาพยนตร์เรื่องเล็ก ปัดเศษแล้ว พวกเราก็นับว่าทิ้งร่องรอยไว้ในมหาสมุทรข้อมูลแล้ว!”