กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 196 สวัสดี ฉันชื่อนักสืบหลี่
จิ้งจื่อฟังสิ่งที่หลัวปั๋วพูดอย่างเงียบ ๆ ความจริงเธอสังเกตเห็นตั้งนานแล้วว่ามีเพื่อนผู้ป่วยคนหนึ่งยืนอยู่ด้านหลังเขามาตลอด คนคนนั้นตัวสูงใหญ่ ผมทรงผมเกรียน แถมยังฝังฟันทองซี่โตไว้ในปาก ตอนเมื่อครู่ที่เขาหัวเราะหึ ๆ ฟันทองนั้นเกือบสะท้อนจนเธอตาพร่า
แต่การขัดจังหวะผู้อื่นขณะพูดถือเป็นเรื่องไม่สุภาพ จิ้งจื่อจึงฟังเงียบ ๆ มาโดยตลอด ไม่ได้เตือนเขา
หลัวปั๋วตบหน้าอกเล็ก ๆ ของตน ถลึงตาใส่คนมาใหม่อย่างไม่พอใจ รับน้ำมาดื่มส่ง ๆ อึกหนึ่ง “คุณมาทำอะไร?”