กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 190 น้องเล็กที่ดี เงียบ ๆ ดูอยู่ก็พอ
ภายใต้สายตาของหลัวปั๋ว พี่หลงกำกระบอกฉีดยาที่ว่างเปล่า ค่อย ๆ ย่างเท้าเข้าใกล้เตียงสุดท้ายทีละก้าว เขาเงี่ยหูฟังอย่างเงียบงัน ได้ยินเสียงหายใจแผ่วเบาดังมาจากข้างใน
พี่หลงไม่ลังเลอีกต่อไป เขากระชากม่านเตียงออกอย่างแรง เสียงฉีกดังแคว้กขึ้นในหอผู้ป่วยอันเงียบสงัด หลัวปั๋วจึงเห็นว่าบนเตียงนอนคนที่ดูคุ้นหน้าอยู่คนหนึ่ง ผู้เล่น?
แต่ผู้เล่นคนนี้มือทั้งสองข้างเข้าเฝือกไว้ ขยับไม่ได้
เมื่อเห็นเช่นนั้น พี่หลงก็โล่งอก เขาหันไปกวาดตามองเพื่อนผู้ป่วยคนอื่น โดยเฉพาะชายชราจุดดำและเด็กชายผิวเผือก