กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 177 เดี๋ยวก่อน เธอมองข้ามเรื่องหนึ่งไป
“กริ๊ง—ดวงตาแม่น้ำเปิด—กริ๊ง—วังบาดาลสว่าง—”
หัวหน้าหมู่บ้านเขย่ากระดิ่งทองแดงไปพลาง ขับร้องบทไม่ทราบนามต่อไปพลาง ฟังดูเหมือนเขาแต่งเอง แน่นอนว่าอาจเป็นไปได้เช่นกันว่าบทขับร้องนี้เวียนวนอยู่ในหมู่บ้านที่เต็มไปด้วยดินเหลืองมานานหลายสิบปีแล้ว
“โปรยทองครั้งหนึ่ง โปรยเงินครั้งสอง โปรยครั้งสามเทพแห่งสายน้ำยิ้มแย้ม!”
เขาคลำหากระเป๋าตามชุดประหลาดเก่าโทรมอยู่พักใหญ่ ในที่สุดก็พบตำแหน่งกระเป๋า ด้านซ้ายเป็นถั่วเหลืองสีเหลืองอร่าม ด้านขวาเป็นถั่วสีขาวที่ไม่ทราบชนิด