ตอนที่ 169 พวกเราก็เป็นเครื่องสังเวย

ตอนที่ 169 พวกเราก็เป็นเครื่องสังเวย

น้องทุเรียนรำลึกถึงตอนที่ตนไปพักบ้านย่าโจว “ตอนนี้บ้านย่าโจวก็มีเธออยู่เพียงคนเดียว”

“เมื่อคืน บนโต๊ะอาหารของเราก็มีเนื้อปลา โดยเฉพาะบ้านของเธอแทบไม่มีคนอยู่แล้ว บนโต๊ะจึงมีเพียงจานเนื้อปลาหนึ่งจานกับผักดองอีกเล็กน้อย”

“คิดดูแล้ว พวกเขาคงทำเช่นนั้นเพื่อบีบให้เราไม่มีทางเลือก ได้แต่กินเนื้อปลาเข้าไป”

“แต่ภายหลังเห็นว่าเราไม่ยอมกินจริง ๆ เธอจึงได้แต่ยัดเนื้อปลาทั้งจานเข้าปากตัวเอง ทั้งที่กินอิ่มแล้ว”

แน่นอนว่า สีหน้าหลังจากนั้นของเธอบิดเบี้ยวน่ากลัวมาก น้องทุเรียนจึงไม่ได้เล่าให้ทุกคนฟัง