กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 159 แม่น้ำซวงอิ่ง + ปลาหนึ่งจาน
หัวหน้าหมู่บ้านหวงดื่มเหล้าไปหน่อยหนึ่ง ก็เริ่มพูดคุยไม่หยุด
“เฮ้อ ต้องเป็นพวกนักศึกษามหาวิทยาลัยอย่างพวกคุณสิ ดีจริง ๆ รู้มาก อนาคตสดใส”
หลู่เหรินเจี่ยเห็นคังคังไม่พูด เกรงว่าบรรยากาศจะเงียบเหงาเกินไป จึงได้แต่ฝืนรับคำ
“ก็ไม่ถึงขนาดนั้น ตอนนี้งานหายากจะตาย”
แม้ไม่รู้ว่ามหาวิทยาลัยนี้เป็นมหาวิทยาลัยแบบไหน แต่ล้วนเป็นมหาวิทยาลัย คงเหมือนกับมหาวิทยาลัยระหว่างดวงดาวของพวกเขา
ตามการกำหนดตัวตน พวกเขาคือนักศึกษาที่กำลังจะจบการทดสอบ แล้วนักศึกษาที่กำลังจะจบการทดสอบต้องเผชิญอะไร? แน่นอนว่าต้องหางาน