กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 153 หันหลังแล้ววิ่ง
“ข้อคาดเดาสอง ‘เป้าหมายบางครั้งไม่ใช่จุดสิ้นสุด’ เป้าหมายนี้ อาจหมายถึงสัญญาณไฟจราจร”
“สัญญาณไฟจราจร?”
น้องทุเรียนพยักหน้า “ใช่ ในเกมรอบก่อนของเรา เราถือว่าการเดินไปถึงใต้สัญญาณไฟจราจรเป็นจุดสิ้นสุดมาตลอด รวมถึงที่คังคังบอกว่ามันก็บอกเขาแบบนั้น”
“แต่ถ้านั่นเป็นเรื่องหลอกลวงล่ะ?”
“ถ้าเป้าหมายไม่ใช่จุดสิ้นสุดล่ะ?”
“ถ้าพวกเราไม่จำเป็นต้องไปยังที่ตั้งของสัญญาณไฟจราจรเลย แต่ต้อง...ไปในทิศทางตรงกันข้ามล่ะ?”
ฟังน้องทุเรียนวิเคราะห์เป็นชุด สมองของทุกคนก็หมุนตาม รู้สึกเหมือนมีเหตุผลมาก