กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 110 กฎระเบียบที่กลับตาลปัตร
ต้องโทษเอเก้าสิบแปดตรงหน้านี่ หากไม่ใช่เพราะเธอหนีออกมาจากห้องผ่าตัด ประธานหวังคงไม่ลงโทษพวกเขาหรอก
หากพวกเขาไม่ได้พากันไปตามหาเอเก้าสิบแปด จะละเลยน้องทุเรียนจนปล่อยให้เธอหนีไปได้อย่างไร
หากทำภารกิจที่ประธานหวังสั่งไม่สำเร็จ ผู้เล่นอย่างพวกเขา...
เมื่อคิดถึงตรงนี้ เขาก็จ้องเอเก้าสิบแปดอย่างเคียดแค้น ราวกับอยากกลืนกินเธอทั้งเป็น
เมื่อเห็นสายตาของผู้เล่นเอกับผู้เล่นที่เป็น “เชลย” ข้างกายเขา ทุกคนก็รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
เหล่าสือเหรินกระซิบบอกเอเก้าสิบแปด “ผู้เล่นพวกเราให้ความสำคัญกับความปรองดองและความร่วมมือที่ทุกฝ่ายได้ประโยชน์มาตลอด ทำไมถึงมีตัวร้ายใหญ่ปะปนเข้ามาตั้งหลายคน แถมยังอยู่ในคลินิกด้วย ฉันว่าที่นี่มีปัญหา”
หรือเป็นเพราะเรื่องเมื่อคืน