กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 102 ไขความจริงของยูนิตสาม
“เพราะอย่างนี้เอง นายถึงมาขโมยขยะ?”
เหล่าสือเหรินนั่งอยู่กับหัวไชเท้าไม่วิ่งท่ามกลางซากปรักหักพัง ข้างเท้ายังเป็นขยะที่เขาเพิ่งเก็บกวาดออกมา
หลัวปั๋วเกาหัว “ไม่อย่างนั้นก็ไม่มีทางเลือก พวกเธอหลายคนไม่กล้าออกมา ถ้าไม่หาอาหารให้พวกเธอ ก็ต้องอดตาย”
……
ย้อนกลับไปเมื่อสิบห้านาทีก่อน
เหล่าสือเหรินซุ่มเฝ้าอยู่ตรงหน้าต่างที่แตกเป็นรูของชั้นหนึ่งในอาคารหมายเลขสามที่ไหม้เป็นเถ้าธุลี คอยสอดส่องว่าใครจะมาขโมยขยะ
ผลคือเขาเห็นเงาร่างหนึ่งในชุดขาวกางเกงขาว เดินผ่านไปจากหลังรั้วหมู่บ้าน