กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 99 เบาะแสฆาตกร
หัวไชเท้าไม่วิ่งทำท่าจุ๊ปากใส่น้องทุเรียน จากนั้นจึงปิดประตูด้านหลังให้สนิท
เขาจูงเด็กหญิงตัวเล็กไปนั่งบนโซฟา แล้วกวักมือเรียกให้น้องทุเรียนเลือกที่นั่งได้ตามสบาย ไม่ต้องเกรงใจ
น้องทุเรียนคิดในใจ: นี่มันบ้านของใครกันแน่?
ทว่าหัวไชเท้ากลับทำตัวเป็นธรรมชาติอย่างยิ่ง จนมองไม่ออกเลยว่าเขาสังเกตเห็นความรังเกียจของเธอ
เขาเปิดถุงใบใหญ่ในมือ ด้านในมีขนมปังก้อนเล็กแบบบรรจุถุงอยู่หลายชิ้น รวมถึงนมกล่องเล็กอีกหลายกล่อง เหมือนกับในตู้จำหน่ายสินค้า
“โอ้โห ไม่คิดเลยว่านายจะหาเงินได้เยอะขนาดนี้ ถึงกับซื้อของมาได้มากมายขนาดนี้เลย?”
หัวไชเท้าไม่วิ่งส่ายหน้า “นี่ตัวตัวกับคนอื่น ๆ ให้ฉันมา ไม่ได้ซื้อจากเมืองเล็ก”
“หา?”