กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 27 เสน่ห์ของการเปิดกล่อง คุณเข้าใจอยู่แล้ว
น้องทุเรียนร้องโหยหวนอย่างทุกข์ทรมาน รีบสะบัดก้อนอึแห้งในมือออกไป มันตกลงพื้นดังแปะ แล้วแตกกระจายเป็นชิ้น ๆ
เธอแทบคลั่ง อยากหาน้ำมาล้างมือ
“แค่ก ๆ น้องทุเรียน ใจเย็นก่อน เราอยู่ในดันเจียน ไม่ใช่เรื่องจริง... แค่ก ๆ”
หัวไชเท้าไม่วิ่งกลั้นหัวเราะพลางปลอบอยู่ข้าง ๆ
ขำจะตาย ใครกันที่สอนเจี่ยซินสุ่ยให้สร้างดันเจียนแบบนี้?
เอาอึแห้งมาไว้ที่นี่? แถมยังกินเป็นเสบียงแห้งอีก?
เดี๋ยวก่อน ฟังดูสมเหตุสมผลเหมือนกัน เพราะในโลกความจริง ชาวกาแล็กซีเคินตาวาก็ขับถ่ายเรี่ยราดไปทั่ว แถมยังได้ยินมาว่าดาวล้าหลังอย่างพวกเขากินเค้กยุง—เนื้อบดแผ่นที่ทำจากยุงนับไม่ถ้วน