กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 12 หลังปิดถ่ายทอดสด ฝันร้ายถล่มหมู่ ฉันนอนไม่หลับแล้ว
ไม่รู้ว่านี่เป็นครั้งที่เท่าไรแล้ว...
หลัวปั๋วมองคัตซีนตรงหน้าอย่างไร้อารมณ์ ผู้ชมมากมายในห้องถ่ายทอดสดก็เริ่มทนไม่ไหว ต่างอยากออกจากเกมกันแล้ว
ก่อนหน้านี้พวกเขาเข้าใจคำว่า ‘พิชิตด่านในชีวิตเดียว’ ผิดไปหน่อย นี่ต่างหากพิชิตด่านในชีวิตเดียวอย่างแท้จริง!
ตายแล้วเริ่มใหม่ทั้งหมด!
จะข้ามก็ข้ามไม่ได้!
คัตซีนต้องดูจนจบ!
ผู้เล่นขยับไม่ได้แม้แต่นิด!
ตอนติดคุกต้องดูเหม่ยยาป่าวฉวนเหม่ยสือทั้งที่กินไม่ได้!
นี่ไม่ใช่ความกลัวอีกรูปแบบหนึ่งหรอกหรือ?