เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 1 ปราณอาฆาตของคนทำงานกินเงินเดือนมาถึงระหว่างดวงดาวในที่สุด
“จุดรับฝากสมอง~”
“จุดรับฝากกระเป๋าเงิน~”
“อืม เพิ่มจุดรับฝากสารอาหารเหลวอีกแห่ง~”
ฮี่ฮี่ฮี่ ไม่มีใครคาดคิดว่าเจี่ยซินสุ่ยจะตั้งโต๊ะเล็ก ๆ ไว้หน้าทางเข้าดันเจียน พร้อมป้ายเล็กหนึ่งแผ่น
และตรงส่วนล่างสุดของป้ายนั้น ยังมีตัวอักษรสีเทาขนาดจิ๋วเขียนไว้ว่า—“ค่าฝากทุกครึ่งชั่วโมง 1 เหรียญดวงดาว~ ขอบคุณที่ใช้บริการ สิทธิ์ในการตีความขั้นสุดท้ายเป็นของผู้สร้าง เจี่ยซินสุ่ย”
ฮี่ฮี่ฮี่~
ชาวระหว่างดวงดาวผู้ใสซื่อ ถึงเวลาให้พวกคุณได้สัมผัสความอบอุ่นจากดาวเคราะห์สีน้ำเงินสักหน่อยแล้ว~
……ย้อนกลับไปเมื่อสิบวันก่อน……
เจี่ยซินสุ่ยกำลังเค้นสมองเขียนข้อความโฆษณาอยู่ในบริษัท พลางด่าหัวหน้าใหญ่ในใจไม่หยุด ใช้เอไอ ใช้เอไอ จะใช้เอไอให้ได้ แถมยังไม่ติดป้ายกำกับเอไออีก โดนฝ่ายว่าจ้างจับได้แล้วใช่ไหม โดนด่าแล้วใช่ไหม โปรเจกต์ล่มแล้วใช่ไหม