กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 345
-----------------------------------------
ตอนที่ 345 บรรพชนชานเจี้ยนสิ้นแล้ว เจ้ายังกล้าแสร้งร้องไห้อีกหรือ? วิถีดาบสวรรค์!
ตาเฒ่านี่จ้องข้าด้วยสายตาแบบนั้นทำไมกัน?!
ในความทรงจำ นักพรตเฒ่าผู้นี้ตอนรับ จวินเซียวเหยา เป็นศิษย์นั้น ดีใจจนบอกไม่ถูกเลยทีเดียว......
หัวเราะร่าเริงยินดีอยู่กว่าเดือน
ปากแทบจะฉีกถึงใบหูอยู่แล้ว
เขาบอกว่าเก็บได้ยอดอัจฉริยะวิถีดาบที่เทียบชั้นกับตัวเขาที่เป็น นักพรตเฒ่า ได้เลย
สำนักกระบี่อู๋จี๋ มีผู้สืบทอดแล้ว! อย่างน้อยก็จะรุ่งโรจน์ต่อไปได้อีกหมื่นปี!
ทว่าในยามนี้ นักพรตเฒ่า ผู้ที่เห็น จวินเซียวเหยา เป็นดั่งสมบัติล้ำค่า