332 - บทที่ 332 อย่าเรียกข้าว่าท่านอยู่ได้

บทที่ 332 อย่าเรียกข้าว่าท่านอยู่ได้!

-----------------------------------------

สุ้มเสียงนั้นสูงกังวาน ดูตื่นเต้นยินดีเป็นอย่างยิ่ง

“อา... อา... สำเร็จ! สำเร็จแล้ว!”

เหล่าเทพธิดาองครักษ์หลายนางที่เฝ้าอยู่หน้าวิหาร ต่างพากันฟังจนใบหน้าแดงก่ำ

“ท่านทูตกับท่านรองทูต... นี่มัน...”

เทพธิดาเหล่านั้นสบตากันเอง ก่อนจะต่างคนต่างขบเม้มขาเรียวของตนโดยไม่รู้ตัว

“ยินดีด้วยท่านทูต! ยินดีด้วยท่านทูต!”

“ใช้เวลาเพียงครึ่งวันก็คั่วจนได้ โอสถสามัญระดับสุดยอด! กลายเป็น นักปรุงยาขั้นต้นระดับสุดยอด ผู้ยิ่งใหญ่แล้ว!”

“รวดเร็วปานเทพประทาน พรสวรรค์ใน วิถีโอสถ ของท่านทูตช่างหาได้ยากยิ่งในรอบหมื่นปี! ผู้น้อย... ขอคารวะจากใจจริง!”