315 - บทที่ 315 เซียนราชาตะลึงงัน

บทที่ 315 เซียนราชาตะลึงงัน!

-----------------------------------------

‘ซวยแล้ว ซวยแล้ว... ตัวใครตัวมันเถอะ!’

ฟางอวิ๋นรู้สึกหวาดหวั่นในใจ เขาพบว่าดูเหมือนตนจะเล่นใหญ่เกินไปเสียแล้ว

ในตอนนี้ เขาได้แต่สวดภาวนาในใจ หวังเพียงให้คนจากแดนเซียนเดินทางมาถึง และขอให้มาเป็นราชาเซียนจำนวนมากในคราวเดียว

มิเช่นนั้น คงไม่พอให้ส่งไปเป็นอาหารหรอก...

‘เดิมทีตั้งใจจะโยนความดีความชอบในการสร้างหอคอยดวงดาวเคลื่อนย้ายให้เซียนจื่อหลิงแท้ๆ...’

‘เห็นที... ล้มเลิกความคิดนี้ไปเถอะ...’

ในจังหวะที่หอคอยดาราส่องประกายเทพเจิดจรัส ฟางอวิ๋นผู้เป็นมารพุทธะคิดอะไรไปมากมาย หัวใจที่ดำมืดจนเปล่งประกายของเขาสั่นระรัวด้วยความตื่นตระหนกจนแทบจะกระดอนออกมาจากอก

เขาต้องข่มความหวั่นไหวเอาไว้