299 - บทที่ 299

บทที่ 299

-----------------------------------------

ตอนที่ 299 จุดสูงสุดของอาจารย์ ผู้หยิ่งผยองเหนือโลกหล้า! ข้ามี เมฆโลหิต ก็เท่ากับมีสวรรค์!

“สองร้อยลูก!”

“สองร้อย...ยี่สิบสามลูก!!.....”

“อ๊า! อ๊า!” นักพรตเฒ่านับไปพลางร้องอุทานออกมาด้วยความตื่นตะลึง กายเต๋าสั่นสะท้านไม่หยุด!

สายแร่ภูเขาเซียนแต่ละสายปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า

ราวกับ มังกรครามบรรพกาล แต่ละตัวที่ร่วงหล่นลงมาจากฟากฟ้า!

เพียงชั่วพริบตา บนผืนดินที่เคยรกร้าง เทือกเขาก็ทอดตัวยาวเหยียดสลับซับซ้อนคดเคี้ยวไปไกลนับล้านลี้ มองไปทางไหนก็ไม่เห็นจุดสิ้นสุด!

แสงสีรุ้งฟุ้งกระจาย ไอเซียนระเหยพลุ่งพล่าน