เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 296
-----------------------------------------
ตอนที่ 296 ผู้อาวุโสมีคุณธรรมและเมตตาธรรมสูงสุด ความดีงามปกคลุมทั่ว ห้วงเหวสวรรค์....
แววตาของ ฟางอวิ๋น กลับมาแจ่มใสอีกครั้ง แม้แต่ กายเต๋า ครึ่งซีกที่เคยมีไอสีดำแผ่ออกมา ก็ดูเหมือนจะถูกกดข่มเอาไว้อย่างหนักหน่วง!
กลิ่นอายประหลาดถูกเก็บงำไว้ ภายในร่างและดวงตาของ ฟางอวิ๋น กลับมาสงบนิ่งอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
“อมิตตาพุทธ!” ฟางอวิ๋น ประสานมือทั้งสองข้างเข้าด้วยกัน คลื่นแห่งความศักดิ์สิทธิ์แผ่ซ่านออกมา ราวกับเป็นนักบุญหรือพระโพธิสัตว์!
“ผู้อาวุโสดีขึ้นแล้วหรือเจ้าคะ?” เจ้าเซียนจื่อหลิง อิงแอบอยู่ในอ้อมกอดของใครบางคนอย่างอ่อนแรง ใบหน้าอันงดงามหมดจดดูศักดิ์สิทธิ์ยิ่งนัก ดวงตางามดั่งสายน้ำในฤดูใบไม้ร่วงคู่นั้นมีไอหมอกจางๆ คลออยู่