271 - บทที่ 271 นักพรตเฒ่าท่องเที่ยวดัดจริต เหยียนอวิ๋นต่ำต้อยน่าเวทนา

บทที่ 271 นักพรตเฒ่าท่องเที่ยวดัดจริต, เหยียนอวิ๋นต่ำต้อยน่าเวทนา

-----------------------------------------

เซียนทองคำฟั่นหัวหรี่ตาลงเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยขึ้นอย่างเนิบนาบ

ทว่าเขายังกล่าวไม่ทันจบ เซียนทองคำเหยียนอวิ๋นที่ยืนอยู่ข้างๆ ซึ่งแผ่นหลังชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อเย็นเยียบอยู่ก่อนแล้ว ก็บังเกิดความตื่นตระหนกและโกรธเกรี้ยวขึ้นมาทันที!

“หุบปาก!”

“ข้าจะไปลอบทำร้ายศิษย์ร่วมสำนักได้อย่างไรกัน!”

เซียนทองคำเหยียนอวิ๋นตวาดลั่น เสียงนั้นสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งโถงใหญ่!

พลังแห่งเซียนทองแผ่ซ่านออกมา ทำให้เหล่าเซียนแท้ทุกคนในที่นั้นสัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาลพร้อมกัน!

เขา... กำลังเดือดดาลอย่างถึงที่สุด!

ไม่มีเหตุผลอื่นใด ก็ความผิดร้ายแรงขนาดนี้ เขาจะแบกรับไว้ได้อย่างไรกัน?