เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 260 พรสวรรค์ของร่างต้น, เขตดาราเจ็ดสังหาร, คำสั่งเจ้าเมือง
-----------------------------------------
สำหรับเพื่อนบ้านที่แอบซ่อนสมบัติส่วนตัวเช่นนี้
เขาถือว่าเป็นเรื่องน่าอับอายยิ่ง!
เมื่อจิตเคลื่อน ร่างแยกเฟิงผิง—เฟิงควง ก็ถูกเขาส่งตรงไปยังเขตแดนเซียนของเซียนอสูรธรรมดาผู้นั้นทันที
ภายในบ้านจู่ๆ ก็ปรากฏร่างหนึ่งขึ้น
เซียนแท้หนูตะเภาที่กำลังนั่งสมาธิบำเพ็ญเพียรอยู่ ตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ!
ยังไม่ทันได้เห็นหน้าชัดเจน เขาก็สัญชาตญาณสั่งให้มุดดินหนีไปทันที
เฟิงควงแค่นหัวเราะ มือใหญ่ยื่นออกไปเพียงครั้งเดียว เซียนแท้หนูตะเภาผู้นั้นก็ถูกแสงเซียนสีเขียวจากฝ่ามือใหญ่กดทับจนขยับเขยื้อนไม่ได้
“ทะ...ท่าน! ท่านทำเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร ผู้น้อยไร้ความผิด มิได้ทำสิ่งใดผิดพลาดนะขอรับ!”