258 - บทที่ 258 กอบโกยเงินทองขนานใหญ่ รวยล้นฟ้าไร้ความเป็นคน สวี่ก้านทะยานขึ้น ระบบนอบน้อม

บทที่ 258 กอบโกยเงินทองขนานใหญ่! รวยล้นฟ้าไร้ความเป็นคน! สวี่ก้านทะยานขึ้น ระบบนอบน้อม

-----------------------------------------

หลายคนกำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัว จนนิ้วมือซีดขาว

ในใจของพวกเขาเต็มไปด้วยความโกรธแค้นที่ท่วมท้น แต่กลับไม่กล้าแผดเสียงออกมา

ตบะถูกผนึก ในตอนนี้พวกเขาเหลือเพียงพละกำลังทางกายภาพ จะไปเป็นคู่ต่อสู้ของคนเถื่อนที่แข็งแกร่งเทียบเท่าเซียนทองตรงหน้าได้อย่างไร...

ฟางอวิ๋นกวาดสายตามองไปรอบวง ทุกที่ที่สายตาเขาผ่านไป เหล่าผู้เหี้ยมโหดที่เคยสำแดงเดชในเขตแดนเหยียนต๋ากลับก้มหน้าลงทุกคน!

ฟางอวิ๋นรู้ดีว่าคนเหล่านี้ แม้ตอนนี้จะดูว่าง่ายและอ่อนแอ แต่คนที่สามารถเอาตัวรอดในทะเลดวงดาวเขตแดนโกลาหลได้ดีนั้น จะมีใครที่เป็นคนดีหรือคนมีเมตตาอย่างแท้จริงกันเล่า

แต่ละคนมือเปื้อนเลือดชีวิตผู้คนมาไม่ต่ำกว่าแปดร้อยก็หนึ่งพัน!