กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 237 ไปเถอะ ไปปั่นประสาทพวกมันให้ตาย เจ้าตัวดำน้อย
-----------------------------------------
นี่เป็นเพียงอานุภาพที่แสดงออกมาจากค่ายกลในฐานะที่เขาเพิ่งเลื่อนระดับเป็นนักค่ายกลเซียนระดับเหลืองเท่านั้น
เห็นได้ชัดว่าวิถีค่ายกลนั้นลึกล้ำเพียงใด
“ใช้ได้ อนาคตยังไปได้ไกล”
“ยามว่างก็นับว่าคุ้มค่าที่จะฝึกฝน”
ฟางอวิ๋นเฝ้ามองอยู่ครู่หนึ่งแล้วพยักหน้าเบาๆ
จากนั้นเขาก็ใช้นิ้วชี้ลงไป ท่ามกลางแสงเซียนที่สาดส่อง ธงค่ายกลที่กระจายตัวออกไปก็ทยอยกลับคืนสู่จานค่ายกล
ฉับพลันนั้น เหล่าฮาร์ปีที่อยู่ภายในค่ายกลเบื้องล่างต่างก็หลุดออกจากภวังค์แห่งความหลงใหล
พวกนางมองเห็นความว่างเปล่าโดยรอบ และเห็นคนในเผ่าจำนวนไม่น้อยกำลังจ้องมองพวกนางอยู่...