กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 235 เจ้าอย่าได้หลงตัวเองไป ข้ามีใจมุ่งมั่นต่อวิถีเซียนเพียงหนึ่งเดียว
-----------------------------------------
ท่ามกลางเสียงฉีกขาดที่ดังขึ้นเป็นระลอก
เวลาผ่านไปเพียงครึ่งวัน
ออลิเวียได้สติฟื้นขึ้นจากอาการหลับใหล
เมื่อมองเห็นสภาพอันยุ่งเหยิงโดยรอบ นางก็กรีดร้องออกมาทันที
“อ๊า!......”
ภาพเบื้องหน้าช่างดูคุ้นตาเสียเหลือเกิน......
มันคล้ายคลึงกับภาพของหนองน้ำที่ปรากฏในความทรงจำของนางอยู่บ่อยครั้งอย่างยิ่ง....
สีหน้าของออลิเวียตื่นตระหนกหวาดกลัว ทว่าเพียงครู่เดียว แววตาคู่สวยกลับฉายแววเจ้าเล่ห์แวบหนึ่งออกมา.....