221 - บทที่ 221 ข้า ไม่ไหวแล้วจริงๆ

บทที่ 221 ข้า... ไม่ไหวแล้วจริงๆ!

-----------------------------------------

“ไม่รู้ว่าครานี้จะเป็นอัจฉริยะสองท่านใดที่ได้รับเกียรติยศนี้”

ราชาเซียนทั้งสี่กระจายตำแหน่งยืน ก่อนจะยิ้มพร้อมกับประสานมือร่ายเคล็ดวิชา

ชั่วพริบตา ร่างกายของพวกเขาก็ขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว จนกลายเป็นยักษ์ค้ำฟ้าในเวลาไม่นาน

เบื้องหลังเศียรของเทพยดาผู้ยิ่งใหญ่มีวงแหวนจันทราหมุนวน แสงศักดิ์สิทธิ์สาดส่องไปทั่วความว่างเปล่า ราวกับมองทะลุผ่านห้วงเวลาและมิติอันไร้สิ้นสุด

พวกเขายืนตระหง่านอยู่ท่ามกลางทะเลเมฆโกลาหล ดูยิ่งใหญ่เหนือคำบรรยาย

แสงเซียนอันเจิดจ้าถูกซัดออกมาจากฝ่ามือของพวกเขา รัศมีจันทราพุ่งทะยานไปวาดลวดลายเป็นค่ายกลขนาดใหญ่ในห้วงมิติเบื้องหน้าทั้งสี่

ใจกลางค่ายกลมีจันทร์เสี้ยวสี่ดวงหมุนวนสอดประสาน ปลดปล่อยแสงสว่างอันไร้ขอบเขต