210 - บทที่ 210 การช่วยเหลือ และจินอูผู้ซาบซึ้งใจ

บทที่ 210 การช่วยเหลือ และจินอูผู้ซาบซึ้งใจ

-----------------------------------------

“เสี่ยวอวิ๋นจื่อ เจ้าเข้าใจหรือไม่?”

“ไม่...ขอรับ” เมฆโลหิตรู้สึกมึนงง มันอดเป็นห่วงร่างต้นไม่ได้

เมื่อครู่นี้เป็นโอกาสที่ดีแท้ๆ! หากจัดการได้สำเร็จ เชื่อว่าอีกไม่นานคงได้ให้กำเนิดดวงอาทิตย์ดวงน้อยเป็นแน่... แต่ท่านเจ้าของกลับยอมทิ้งโอกาสอันยิ่งใหญ่นี้ไปเสียได้

“หึหึ เจ้าคนโง่!”

“เรื่องของความรู้สึกน่ะ เจ้าไม่เข้าใจจริงๆ...”

ฟางอวิ๋นรู้สึกจนใจกับเมฆโลหิตในใจ ร่างแยกเหล่านี้ช่างทื่อด้านในเรื่องความรู้สึกเสียจริง...

“โปรดท่านเจ้าของชี้แนะด้วย” เมฆโลหิตรู้สึกละอายใจ มันรู้สึกว่าตนได้ทำให้ร่างต้นต้องผิดหวัง

“ความรู้สึกระหว่างชายหญิง จำเป็นต้องมีคลื่นอารมณ์ และหากต้องการให้มีคลื่นอารมณ์ เจ้าต้องเรียนรู้ที่จะ ‘ดึงเชือก’!”