กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 165 แสดงออกมา! จงแสดงออกมาให้เต็มที่!
-----------------------------------------
เซียนกู่ยินถลึงตาใส่คนผู้นั้นอย่างงดงาม ริมฝีปากแดงระเรื่อเม้มเข้าหากันเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าเบาๆ
ภาพเหตุการณ์นี้ ราชาเซียนดาราจันทร์ที่อยู่บนฟ้ามองเห็นเข้าพอดี หญิงชราผู้มีผมสีขาวดุจปั้นจั่นแต่ใบหน้ายังคงความเยาว์วัยพลันโกรธจนหัวเราะออกมา
เสียงหัวเราะเยือกเย็นยิ่ง ราชาเซียนอีกสามท่านที่อยู่ข้างๆ สังเกตเห็นจึงมองตามสายตาของนางไป
เมื่อมองดูแล้ว พวกเขาก็เกิดความสนใจขึ้นมาทันที
“ที่แท้ก็เป็นบุตรสาวของเทพธิดาสมัยก่อน ข้าเกือบลืมไปเสียสนิท...” ราชาเซียนจันทร์นภาเอ่ยยิ้มๆ
“กายาไท่อินของนาง ดูเหมือนจะไม่ด้อยไปกว่าแม่หนูหลิงเซียนเลย น่าเสียดายนัก...” ราชาเซียนจันทร์ปฐพีถอนหายใจ