เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 157 แดนเซียนไท่อิน ต้นไม้หยกไท่อิน
-----------------------------------------
ความรู้สึกราวกับกำลังนั่งค่ายกลเคลื่อนย้ายปรากฏขึ้นมาอย่างประหลาด
ทว่าครั้งนี้ระยะเวลาที่ดำเนินไปนั้นยาวนานกว่าค่ายกลเคลื่อนย้ายมาก กินเวลาไปนานถึงสิบกว่าลมหายใจ
เมื่อแสงเซียนที่ห่อหุ้มรถม้าจันทร์เลือนหายไป ฟางอวิ้นมองออกไปภายนอก จิตวิญญาณก็อดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้าน
ในเวลานี้ รถม้าจันทร์กำลังลอยละล่องอยู่ท่ามกลางท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ไพศาล และกำลังค่อยๆ ร่อนลงสู่เบื้องล่าง
เบื้องล่างนั้นคือโลกใบใหญ่ที่น่าอัศจรรย์ ซึ่งแตกต่างจากแดนเซียนเล็กน้อย ตรงที่ทุกหนทุกแห่งต่างเปล่งประกายด้วยสีสันดุจแก้วผลึก
ความใสกระจ่างที่เห็นนั้นช่างพิสดารและลึกล้ำยิ่งนัก
ไม่นานนัก ฟางอวิ้นก็สังเกตเห็นว่าในความว่างเปล่าโดยรอบ ยังมีแสงเซียนอีกหลายร้อยสายที่กำลังพุ่งดิ่งลงสู่โลกเบื้องล่างพร้อมๆ กัน