กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 154 เนตรเทพจงเหิง
-----------------------------------------
เวลาผ่านไปเพียงชั่วพริบตา กำหนดสามเดือนก็ใกล้จะมาถึง
ณ หลังเขาของเกาะเซียนไร้นาม สายน้ำตกไหลหลั่งลงมาราวกับทางช้างเผือกที่ร่วงหล่น สาดกระเซ็นละอองน้ำใสกระจ่างดุจหยกอย่างอิสระเสรี
ในสระน้ำ เหล่าเงือกต่างแหวกว่ายอย่างร่าเริง
ที่ริมฝั่ง ราชินีอสรพิษดินผู้สูงศักดิ์และงดงามจับตา กำลังนั่งขัดสมาธิอยู่บนหินเขียวขนาดใหญ่เพื่อบำเพ็ญเพียรอย่างสง่างาม
ไม่ไกลออกไป ไฉหลิง หัวหน้าเผ่าฮาร์ปี กำลังสั่งสอนคนในเผ่าของนาง
สายตาของนางเหลือบมองไปยังจุดที่ว่างเปล่าเหนือสายน้ำตกเป็นระยะ
ทุกครั้งที่มองไป มุมปากของนางจะยกขึ้นเป็นเส้นโค้งโดยไม่รู้ตัว
ณ ที่แห่งนั้น ฟางอวิ้นและจ้าววารีชางหลานกำลังประลองหมากกันกลางอากาศ