กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 138 ยอมจำนนและหลอมไม้
-----------------------------------------
ในตอนแรกเขารู้สึกอัปยศอดสูอย่างยิ่ง
ทว่าเมื่อเห็นกลุ่มคนเลือดที่เย็นชาเหล่านั้น เขากลับรู้สึกหวาดหวั่นจนขนลุกซู่
อย่างไรก็ตาม เพียงหนึ่งวันผ่านไป เจ้าแห่งกระบี่พฤกษากลับรู้สึกสะใจขึ้นมาเสียอย่างนั้น!
เพราะกลุ่มชายสวมหน้ากากที่น่าตายเหล่านั้น เริ่มมีบางคนทนต่อเจตจำนงกระบี่อันคมกริบไร้เทียมทานไม่ไหว จนถูกฟันร่างแหลกเป็นชิ้นๆ!
ชายสวมหน้ากากแต่ละคนราวกับถูกแสงกระบี่นับพันฉีกกระชาก ร่างกายแตกสลายเกลื่อนพื้น ตายสนิทโดยไม่มีข้อกังขา!
ยิ่งไปกว่านั้น ชายสวมหน้ากากเหล่านี้ดูเหมือนจะมาถึงจุดคอขวดในเวลาไล่เลี่ยกัน แทบจะถูกเจตจำนงกระบี่ทำลายร่างไปทีละคน!
เพียงสิบกว่าลมหายใจ พวกมันก็ตายไปครึ่งหนึ่งแล้ว!