119 - บทที่ 119 ย้ายภูเขา จับกุมคน

บทที่ 119 ย้ายภูเขา! จับกุมคน!

-----------------------------------------

ทว่า ไม่รู้ว่าเป็นความยุติธรรมหรือความน่าเสียดาย แสงจันทร์นั้นไม่แบ่งแยกสูงต่ำ มันสาดส่องลงบนร่างเซียนผู้ถูกเนรเทศ และสาดส่องลงบนร่างผู้ยากไร้ในคราเดียวกัน

ภายในเขตเหมืองแร่ ยามนี้ทุกสิ่งยังคงเหมือนกับตอนที่ฟางอวิ้นเคยอยู่ที่นี่ แทบไม่มีความแตกต่างใดๆ

เหล่าคนงานเหมืองต่างพักผ่อนเพื่อฟื้นฟูพละกำลัง หวังให้วันพรุ่งนี้เป็นเพียงการทำกิจวัตรเดิมๆ ซ้ำไปซ้ำมาให้ดีขึ้นกว่าเดิม

หรือบางคนยังคงตรากตรำอยู่ในอุโมงค์เหมืองแร่ หวังลมๆ แล้งๆ ว่าจะชดเชยยอดงานที่ขาดไปในอดีต ด้วยความเพ้อฝันว่าเมื่อครบกำหนดพันปี พวกเขาจะสามารถออกไปจากที่นี่ได้จริงๆ...

เหล่าผู้คุมเหมืองต่างตวัดแส้ในมือ...