เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 100 เซียนว่างเปล่าสามต้งเทียน! อีกหนึ่งเหตุปัจจัยอันยิ่งใหญ่...
-----------------------------------------
สายตาของเขาร้อนแรงดั่งเปลวเพลิง ราวกับต้องการมองทะลุศิษย์ตรงหน้าให้เห็นปรุโปร่ง!
เขาอยากรู้เหลือเกินว่าแท้จริงแล้วศิษย์ผู้นี้คือยอดคนเซียนผู้ยิ่งใหญ่ท่านใดกลับชาติมาเกิด...
“บอกข้ามาเถิด เจ้าคือยอดฝีมือท่านใดกลับชาติมาเกิดกันแน่? เจ้าเซียน หรือว่าราชาเซียน? เจ้าพูดมาได้เลย ข้าที่เป็นอาจารย์รับไหว!”
ท่านจริงฝูกวงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วถามหยั่งเชิง
เมฆโลหิตได้ยินดังนั้นก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าวด้วยความประหลาดใจ:
“ท่านอาจารย์เหตุใดจึงกล่าวเช่นนี้? ข้าก็เป็นเพียงผู้บำเพ็ญเพียรตัวเล็กๆ ธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น...”
เมฆโลหิตไม่เข้าใจ
เขามีพี่น้องเก้าพันเก้าร้อยเก้าสิบเก้าคน ซึ่งก็เหมือนกับเขา!