066 - บทที่ 66 วาสนาครั้งใหญ่ ทั้งหมดนี้ต้องเป็นของข้า

บทที่ 66 วาสนาครั้งใหญ่! ทั้งหมดนี้ต้องเป็นของข้า!

-----------------------------------------

“ชีวิตเซียนนี้...”

“ไม่เลว...”

ฟางอวิ้นดีดพิณโบราณ สายตาคอยชำเลืองมองชาเม่โม่ที่อยู่เบื้องหน้าเป็นระยะ

ทั้งที่เป็นท่าร่ายรำที่ดูจริงจังแท้ๆ แต่ไม่รู้เหตุใด เมื่อพวกนางร่ายรำออกมา กลับชวนให้ผู้คนรู้สึกเดือดดาลยิ่งนัก!

หากมิใช่เพราะจิตใจของฟางอวิ้นมั่นคงดั่งหินผาและมีความอดทนลึกซึ้งดั่งมหาสมุทร

เกรงว่าบุรุษอื่นคงพุ่งเข้าไปหา

แล้วจับเหล่าชาเม่โม่ที่ยั่วยวนพวกนี้

กดลงกับพื้นแล้วสั่งสอนให้เข็ดหลาบไปนานแล้ว