057 - บทที่ 57 ความว่างเปล่าไร้สิ้นสุด ทะลวงสู่เซียนเสมือนระดับสองต้งเทียน

บทที่ 57 ความว่างเปล่าไร้สิ้นสุด ทะลวงสู่เซียนเสมือนระดับสองต้งเทียน

-----------------------------------------

กล่าวจบ ลั่วปู้ฝานก็เป็นฝ่ายก้มลงกราบก่อน จากนั้นอีกสี่คนที่เหลือจึงกราบตามลงไป

นี่คือหนทางสุดท้ายที่พวกเขาเพิ่งจะนึกออก

เพราะพวกเขาไม่รู้เลยว่าจะหาเงินมาคืนได้เมื่อใด...

นั่นมันผลึกเซียนชั้นต่ำคนละหลายสิบล้านเชียวนะ...

แถมยังเป็นยอดเงินที่ต้องชดใช้ในยามที่ทรัพย์สินส่วนตัวถูกควักออกมาจนเกลี้ยงกระเป๋าแล้วอีกด้วย...

ฟางอวิ้นขมวดคิ้ว พลางด่าในใจว่า ‘พวกยาจกเอ๊ย!’ ผลึกเซียนชั้นต่ำแค่สามร้อยล้าน มันยากเย็นขนาดนั้นเชียวหรือ?

หารู้ไม่ว่า ไม่ใช่ทุกคนที่จะร่ำรวยเหมือนดั่งฟางอวิ้น...

ครู่ต่อมา ฟางอวิ้นจากไป แม้จะไม่ได้ผลึกเซียนมาครบทั้งหมด แต่เขาก็ได้ลูกน้องรุ่นสองมาฟรีๆ ถึงห้าคน