กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 162 ทำไมถึงได้หน้าหนาแบบนี้!
“อาจารย์บอกว่าจะส่งของมาให้เสี่ยวหรวนแล้วค่ะ จะส่งมาที่บ้านคุณพ่อนะคะ แล้วก็...คุณพ่อช่วยบอกคุณลุงที่คอยดูแลต้นกล้าผักของเสี่ยวหรวนด้วยนะคะว่า อีกไม่นานเสี่ยวหรวนจะกลับไปหาแล้ว ถึงตอนนั้นเสี่ยวหรวนจะดูแลพวกมันเอง จะเลี้ยงให้โต แล้วเอามาให้คุณพ่อ คุณปู่ คุณย่า แล้วก็คุณลุงพ่อบ้านกินค่ะ”
ตอนที่เสี่ยวหรวนนับคน เธอจะจริงจังกับการชูนิ้วนับทีละนิ้วเสมอ หลังจากนับครบแล้ว เจ้าตัวน้อยก็เม้มปากเล็ก ๆ ก่อนจะจุ๊บแก้มมู่เซินหนึ่งที
“คุณพ่อบ๊ายบายค่ะ ตอนขับรถก็ระวังด้วยนะคะ”
มู่เซินพยักหน้า ดวงตาลุ่มลึกสะท้อนภาพเด็กน้อยตรงหน้า สีหน้าอ่อนโยนลงอย่างเห็นได้ชัด