กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 142 หน้าหัวเราะร่าเริง แต่ในใจ...
มู่เซินมองเขาอย่างไม่รีบร้อน
“โทรศัพท์ของเสี่ยวหรวน”
แค่ปรายตามองก็รู้แล้วว่าหมายความว่าอะไร
ซูเหยียนยังคงยิ้มอยู่บนใบหน้า แต่ในใจแทบจะสบถไม่หยุด คำว่า ‘หน้าหัวเราะร่าเริง แต่ในใจด่ากราด’ คงอธิบายสภาพของเขาในตอนนี้ได้ดีที่สุด
“ได้เลย ไม่มีปัญหา เดี๋ยวฉันปลดบล็อกนายให้ตอนนี้เลย”
จากนั้นเขาก็หยิบโทรศัพท์ของเสี่ยวหรวนขึ้นมา และต่อหน้ามู่เซินก็ปลดเบอร์ของอีกฝ่ายออกจากบัญชีดำ
“แบบนี้พอใจแล้วใช่ไหม?”
มู่เซินพยักหน้า ก่อนจะพูดกับซูเหยียนว่า
“ฉันมาแจ้งให้นายรู้ คืนนี้ห้ามนอนกับเสี่ยวหรวน”