กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 129 เสี่ยวหรวนคนดุ
เจียงจิ่นเฉิงรับมาเงียบ ๆ ก่อนจะล้วงกระดาษทิชชูสีขาวที่พับไว้อย่างเรียบร้อยออกมาจากกระเป๋าเสื้อ
เขาค่อย ๆ คลี่ออก หยิบออกมาหนึ่งแผ่น แล้วพับส่วนที่เหลือกลับเข้าไปในกระเป๋าตามเดิม จากนั้นจึงใช้กระดาษทิชชูเช็ดเลือดบนอิฐอย่างช้า ๆ
เช็ดไปสองสามครั้งก็ยื่นให้ถวนถวนถือเอาไว้ ก่อนจะขยับเข้ามาหาเสี่ยวหรวน
“มือ”
เสี่ยวหรวนร้อง “อ๋อ” แล้วใช้แขนข้างหนึ่งกอดอิฐเอาไว้ ส่วนมืออีกข้างก็ยื่นให้เจียงจิ่นเฉิง
เจียงจิ่นเฉิงค่อย ๆ เช็ดมือให้เสี่ยวหรวนอย่างละเอียด
บรรยากาศโดยรอบเงียบงันอย่างประหลาด
นอกจากเจียงจิ่นเฉิงที่กำลังขยับมือแล้ว ราวกับเวลาทั้งหมดหยุดนิ่งไป
โอ้ ไม่สิ ยังมีสิ่งที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่