กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 100 เจ้าก้อนน้อยผู้แสนยุ่ง
“พี่ พอได้แล้วน่า! ผมแค่จะกอดหลานสาวเอง จะเป็นอะไรไป? ไม่ได้เจอหลานสาวตั้งหลายวัน อาคิดถึงจะแย่อยู่แล้วนะ”
เจ้าก้อนน้อยขยับไปหลบอยู่ด้านหลังคุณพ่อ แล้วหันไปทำหน้าทะเล้นใส่มู่อัน
“ไม่เอา ไม่ให้อาอุ้ม แบร่ ๆๆ…”
มู่อันกุมหน้าอก แสร้งทำเป็นร้องไห้ทันที
“หนูทำร้ายจิตใจอามากเลยนะ อาดีกับหนูขนาดนี้ ทำไมหนูถึงใจร้ายกับอาแบบนี้ล่ะ?”
มู่เซินเตะเขาไปหนึ่งที ก่อนสายตาจะเลื่อนไปหยุดอยู่บนศีรษะของเขาอย่างน่ากลัว
ผมสั้น ๆ ที่เพิ่งงอกขึ้นมาของมู่อันชี้แข็งราวกับขนเม่น ดูยังไงก็ไม่ได้น่ารักเท่าตอนที่เสี่ยวหรวนเพิ่งเริ่มมีผมใหม่ ๆ
“ผมยาวแล้วเหรอ?”
หนังศีรษะของมู่อันพลันรู้สึกเย็นวาบ