กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 84 ล้างหน้าให้คุณพ่อซูเหยียน
ซูเหยียนขมวดคิ้วเล็กน้อย
“นายทำอะไร?”
เฝิงอวี่ปิดปากเอาไว้ เขากลัวว่าตัวเองจะหลุดหัวเราะออกมาจริง ๆ
สิ่งที่เจ้าตัวแสบนี่ให้ความสำคัญที่สุดก็คือใบหน้าของตัวเอง หากเขาหัวเราะออกมา ซูเหยียนต้องจำฝังใจแน่นอน แล้วค่อย ๆ หาทางเอาคืนเขาทีหลังอย่างแน่ ๆ
“นายไปส่องกระจกดูเองเถอะ แค่ก... ฉันไปจองตั๋วก่อนนะ ไว้เจอกัน”
พูดจบเฝิงอวี่ก็รีบตัดสายทันที
ซูเหยียนลูบหน้าตัวเอง
มีอะไรตรงไหนกัน?
แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังลุกจากเตียง ยืดเส้นยืดสาย แล้วค่อย ๆ เดินไปห้องน้ำอย่างเอื่อยเฉื่อย