กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 74 ที่อุ้มอยู่ไม่ใช่น้องสาว ไม่ใช่ลูกสาวคนอื่น แต่เป็นลูกสาวแท้ ๆ
ใบหน้าหล่อเหลาของซูเหยียนพลันมืดครึ้ม เขาหยิกแก้มนุ่ม ๆ ของเจ้าก้อนนุ่มพลางกัดฟันถาม
“เอาไหมล่ะ ให้คุณพ่อไปสู้กับคุณพ่อมู่เซินของหนูสักตั้ง ดูสิว่าใครเก่งกว่ากัน หืม?”
แก้มเล็ก ๆ ของเสี่ยวหรวนถูกหยิกจนป่อง เธอส่ายศีรษะดุ๊กดิ๊ก
“ไม่เอา ๆ คุณพ่อห้ามตีกันนะคะ เสี่ยวหรวนจะปวดใจ”
“ปวดใจให้ใคร?”
เสี่ยวหรวนขมวดคิ้วเล็ก ๆ คิดอยู่พักหนึ่ง ก่อนตอบเสียงอ่อย
“ทั้งสองคน...ทั้งสองคนเลยค่ะ”
ซูเหยียนถึงกับหัวเราะออกมาด้วยความโมโห เขาจิ้มจมูกเล็ก ๆ ของเธอเบา ๆ
“เด็กเจ้าชู้น้อย”