กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 65 ฉันน่าจะเจอแก๊งมิจฉาชีพเข้าแล้ว
เมื่อปลายสายรับโทรศัพท์พอดี หยางเสี่ยวเสี่ยวกับคนอื่น ๆ ก็วิ่งเข้ามาถึงในตอนนั้นเอง
“เสี่ยวหรวน!”
ก่อนหน้านี้ยังเดินตามกันมาดี ๆ อยู่เลย แต่แค่เผลอกะพริบตาเดียว เจ้าตัวน้อยก็หายไปแล้ว ทำเอาพวกเขาร้อนใจกันแทบแย่
“ฮัลโหล มีอะไรหรือครับ?”
ซูเหยียนมองโทรศัพท์ที่ต่อสายอยู่ ก่อนจะหันไปมองหยางเสี่ยวเสี่ยวกับคนอื่น ๆ
“อ้อ ขอโทษครับ ไม่มีอะไรแล้ว ผมนึกว่าตัวเองโดนคนเรียกร้องค่าเสียหายเสียอีก”
ก็เขาหน้าตาดีขนาดนี้
แถมคนที่มาเรียกร้องค่าเสียหายยังเป็นเจ้าก้อนนุ่มอีกต่างหาก
“เสี่ยวหรวน หนูมาที่นี่ได้ยังไง ทำไมไม่บอกพี่สักคำ ถ้าหลงทางขึ้นมาจะทำยังไง?”